De schrik om te vallen werd me te groot…

foto:Dirk Stoops.

Man man man, wat was dat. De race op zich heeft niet lang geduurd. Wat mijn grootste schrik was is ook gebeurd. In de startronde ging ik op het einde van de afdaling tegen de grond. Niet erg en zeker niet hard maar door dat manoeuvre schoot er iets in mijne rug. Ik heb nog 2 rondes gereden maar het ging niet. Door de schrik om te vallen, die ik elke keer kreeg bij de afdalingen, besloot ik om toch maar te stoppen. Jammer want ik zag er wel naar uit. Maar het is een heel leuk weekend geworden.

We waren zaterdag al vertrokken. Met Geert, Sandy, Staf, Pelle en natuurlijk ook mijn vrouwke en Lily. Het prachtige weer was mooi meegenomen. Het gevoel van vakantie was weer aanwezig. Samen met mijn gezinnetje op hotel en dat is heel leuk want Lily steelt steeds de show. Ze doet zelfs al pipi op’t potje en dat vindt ze geweldig!

Vanaf nu is het wat rust, een kleine 10 dagen. Samen met Lentel ga ik ook nog naar Parijs. Effe stoom aflaten, om er dan terug vol in te vliegen voor het nieuwe seizoen!

Of ik nog criteriums ga rijden dit jaar dat weet ik niet maar ik hou jullie op de hoogte!

Tot een volgende update!!
Bartman

Dit bericht werd geplaatst op woensdag, juli 21st, 2010 om 09:25 en is opgeslaan onder Geen categorie. Je kan de antwoorden op dit bericht volgen via de RSS 2.0 feed. Je kan onderaan een reactie toevoegen. Pinging is momenteel niet toegelaten.