foto: Tino Vercaemer. 

Stijn Devolder is voor de tweede keer in zijn profcariere  Belgisch kampioen geworden.

uitslag b.k.

1*Stijn Devolder.

2*Philippe Gilbert.

3*Frederick Veuchelen.

Foto’s in album.

BK Leuven: vooruitblik
vrijdag, 25 juni 2010 08:53 |

Vol ambitie,
Zondag in leuven zou ik nog heel graag op het laatste erbij zitten. Ik heb de laatste dagen echt wel een supergoed gevoel.

Ik ben heel goed uit de ronde van Servië gekomen, heb er veel op kop gereden voor mijn ploegmaten! Ik hoorde wel eens: “Het gaat niet goed, je hebt er geen prijzen gereden!” Maar zonder mij had Kevin nooit een rit gewonnen, en heeft Rob lang de groene trui gehad. Heel veel kilometers op kop, veel drinken en eten gehaald. Met als gevolg dat de benen nu uitstekend zijn!

Woensdag op de ploegtraining hebben we 170km gedaan, iedereen gaf een goeie gemotiveerde indruk. We gaan met een sterke 4-mans crossploeg naar het BK op de weg voor eliterenner!

Ze gaan zeker de truien van telenet fidea te zien krijgen, daar ben ik van overtuigd!

Tot zondag!

Grtz
Bartman.

Hellokes iedereen ,

Het is al effe stil geweest rond mij. Maar heb de afgelopen weken aan het sukkelen geweest met vanalles en nog wat.

De laatste wedstrijd die ik echt gereden heb is het PK in Borsbeek waar ik ook een goede wedstrijd reed. Maar na deze wedstrijd en de vele trainingen was ik wat vermoeid wat mij tot rustte aanzette. Dit is nog maar een kleintje. Want na de rust ben ik dan nog wat ziek gevallen met ontstoken sinussen dat op de tandwortels was geslagen en vrij pijnlijk was.

Toen ik een beetje op mijn plooi begon te komen en met alle medicatie vandoen heb ik nog 2 dernywedstrijden afgewerkt waar ik 13de en 12de was en waarmee ik tevreden was. Het ging opnieuw de goede kant uit. Tot ik vorige week opnieuw een wedstrijd op de weg reed in Moorsele met de militaire ploeg. Na een uur kwam ik ten val ben en had een diepe en grote brandwonde op het achterbovenbeen en een geschaafde knie. Ik heb hier al een hele week last van.

Natuurlijk ook spijtig dat ik de de jaarlijkse kermis van Vorselaar een beetje aan de kant moest schuiven omdat er namelijk een 1ste maal de “trotinettenkoers” was (kampioenschap van Vorselaar) en ik had graag deze trui ook veroverd. Symbolisch gezien van “groeten” waarde. Ik had al een klein onderonsje met de Kevin Geentjes dat ik de kopman was en hij de meesterknecht. En nu met dit voorval moest de kopman de verzorger worden van zijne meesterknecht en ik moet zeggen: hij heeft da goed gedaan! Hij heeft zijne rol kunnen waarmaken en heeft het 1ste Kampioenschap van Vorselaar gewonnen, wat voor mij even plezant was om het te zien dan mee te doen want 2x 2min mee zo’n vloke stampen is ni zo simpel.

Na dit alles hoop ik me terug te kunnen opladen voor de volgende dagen , weken en maanden.

Greetz,
En tot de volgende,

Geert.

De lastigste… en paniek na val Rob Peeters
Vandaag begonnen we de dag met heel veel. Tom nog steeds jongerenleider, Kevin tweede in de stand, en Rob gaat proberen zijn groene trui terug te bemachtigen. Maar net daar liep het mis.

Bij de tweede sprint trekken we vol de sprint aan, Rob komt aan de leiding net voor een bocht waar de sprint is. Hij gaat te snel, los rechtdoor… de muur op. We pannikeren, zelf stop ik bij Rob want het zag er erg uit.

Maar net op de plaats van die val begon ook net de lastigste klim uit de ronde. Ik was dus gestopt en heb een kleine 2 minuten bij Rob gestaan. Dan moest ik vol in achtervolging tussen de auto’s. Het peloton was allemaal in stukken dus zocht ik mij maar een goed groepje waaronder o.a. Robert Bartko. Om zo de overige 110km af te haspelen.

Ik heb achteraf wel spijt dat ik gestopt was, niet voor Rob maar voor mezelf, het was een impuls. Maar voor mijn eigen wedstrijd had het beter geweest bleef ik verder rijden. Ik zou niet weten waar ik zijn uitgekomen geweest. We waren nu wel met een grote groep van ongeveer 25 man. En we hebben na een lange dag toch vlot de finish gehaald.

Nu op naar morgen, weer vroeg, start om 10 uur maar we moeten eerst nog een transfer van 100km doen. Dus zal het rond iets over zessen weer uit de veren zijn.

Sloppel,
grtz Bartman.

De nieuwe lidkaarten voor het seizoen 2010/2011 zijn klaar en kunnen vanaf heden aangekocht worden.
Jullie kunnen terecht bij één van de bestuursleden of via storting op ons rekeningnummer 750-6323458-89
,bij storting gelieve wel naam,adres,tel.nr en e-mailadres door te mailen naar Laura.
Haar e-mailadres vind je op de pagina (bestuur).
Alvast bedankt iederéén en tot binnenkort.
Groetjes,het bestuur.

Loon naar werken: Kevin wint deze etappe!
Vandaag gingen we al om 10 uur van start voor 150km. Rob stond in de groene trui en het was aan ons om hem te helpen. Vandaag was het, achteraf gezien, mijn beste dag tot nu toe. Ik hielp Rob aan de eerste punten en achteraf, toen er een groep van 14 (!!) wegreed zonder dat iemand van ons er bij was, was het werken geblazen. Danny vroeg of ik, Rob en Dlaskie wilden rijden. Ik en Rob hebben onze job goed voltooid van de derde geen sprake, jammer.

60km op kop rijden om een gat van dik 3 minuten net voor de 2 slotkklimmen een hele kleine minuut over te houden. In de laatste 20km zaten nog 2 serieuze klimmen maar na het vele kopwerk had ik besloten me rustig te laten lossen en op mijn gemakje binnen te komen.

Bij de finish hoorde ik dat mijn werk geloond had en dat Kevin de overwinning behaald had. Dat doet evenzeer deugd als zelf winnen. Ook Stiby en Tom zaten ergens vooraan!Ik zat wel in de laatste bus maar morgen is het een nieuwe dag. Hopelijk verbeter ik weer, ik heb het hier al elke dag beter en beter naar mijn zin en mijn benen zijn zeker nog niet kapot.

Morgen is de start nog vroeger, om half negen al!

Nu eerst relaxen en goed eten om morgen terug hopelijk goed te zijn want 173km is weer niet niks.

Grtz van een tevreden Bartman.

De allerlangste rit
Om elf uur was de start en de temperatuur zat weeral boven de 40 graden. Er waren enkele mensen die beweerden dat er misschien regenbuien kwamen, maar ik heb van de hele dag geen regen gevoeld.

Het werd een lange rit, de leider had drie Servische ploegen onder de arm genomen om op kop te rijden. Van in de start werd er dus constant een rustig tempo gereden, Rob en ik probeerden wel weg te geraken maar het lukte niet echt. Dan ons maar in het peloton gezet maar Rob zag dat niet zitten. Na 80km ging hij weer in de aanval, met succes deze keer. Hij kreeg een Nederlandse vluchtgezel en ze kregen 8 min voorsprong, zo pakte Rob heel wat punten mee onderweg. Maar al snel begonnen ze te koersen en na 80 km, 160 km in totaal, werden ze terug gepakt. Dan in vol peloton naar de finish, zelf heb ik veel in de wind gereden voor Tom en Stiby. Zij hebben de ambitie om mee te sprinten, ik moet proberen elke dag beter en beter te worden wat tot nu toe het geval zeker is!

Ook Kevin is goed, ik denk zelfs dat hij de beste van de ploeg is, maar hij laat het niet echt zien. Hij is telkens van voor in de massasprint en rijdt gemakkelijk gaten dicht in de wind. Hij is zeker klaar voor Leuven!

Rustig binnengekomen achteraan in het peloton en snel naar hotel om een koude douche te nemen want dat was nodig na 6 uur in de zon gereden te hebben.

Morgen begint de ronde hier echt. Een relatief korte rit, slechts 148km, maar met een venijnige slotklim. We zullen zeker zien hoe de benen zijn, als dat in orde is zal ik ervoor gaan. Zo niet zoek ik de bus op denk ik. Maar we zullen morgen wel zien.

Tot morgen, sloppel,
grtz Bartman.

Knechten,
De temperatuur lag al 2 graden lager dan gisteren en dat was al goed voelbaar. Toch was het nog snikheet. Van voor de start waren we al water over ons hoofd aan het kappen.

In de start was het uitkijken, het was direct klimmen geblazen. Het waren 13 lastige kilometers. Van wiel naar wiel schuiven en bovenkomen en net overleven. Nog net mee in de groep en dan is er nog een klein uurtje gekoerst. De benen waren wel beter als gisteren, nog niet super maar al wel beter. Maar eens op de autostrade, jawel hier word gekoerst op de autoweg, viel het redelijk stil. We reden een redelijk mooi rustig tempo. Diegene die eraf waren gereden konden na een dikke 80km terug aansluiten.

Het was verder een rustige rit. Tom, die met de jongerentrui was gestart, wilde die zeker verdedigen. Daarom hebben Rob en ik geprobeerd om hem en de andere uit de wind te houden. Alles is extra training voor me en ik voel me er goed door. Het laatste dat ik vandaag gedaan heb is tussen km 5 en 4 voor de finish vol mee op kop om de sprint aan te trekken. Ik kwam per ongeluk mee in de trein van Katusha (het jongerteam) en deed een kilometer tegen 55 per uur. Afzien zenne, want toen ik van kop ging kon ik niet meer inpikken, zo snel ging het en ben ik rustig over de finish gebold. Samen met de andere “knechten”.

Maar een goed gevoel was ok. Tom verliest wel zijn jongerentrui maar Stiby is zeker top 10. De uitslag hebben we wel pas morgen.

Ik heb net ook massage gehad, de beentjes waren gevoelig maar nog ok. Morgen staat de langste etappe op het programma, 233km… het zal een lange dag worden!

Tot morgen, sloppel, Bartman

Afzien bij de beesten
Nog nooit heb ik zo afgezien van de warmte. In de zon wees mijn srm constant 44 à 45 graden aan. Mijn hartslag was 15 tot 20 slagen hoger dan in een normale wedstrijd in het peloton. Niet te doen. Niet te veel wind, dus nog warmer. Veel drinken was de boodschap, maar na een kwartier was het drinken al warm. Gevolg van warm drinken en warme gellekes enzo, heel mijne buik om zeep. Slecht gevoel hoor, maar blijkbaar bij velen. De rit zelf was te doen. Maar 190 km in die hitte, het was toch afzien, zeker op het laatste en op die ene klim.

Ik had zeker de moraal om nog mee te sprinten maar op 7 km van de finish reed ik lek. Ik kon nog terugkomen en op 300 meter van de finish zat ik nog bij de eerste 10 maar dan verzuurden de benen en was het over en bolde ik uit tot over de finish. Maar dan begon het pas, dan barste het zweet pas los… amai. Ook kregen we te horen dat Ludo, onze camperchauffeur in de kliniek was opgenomen. Hij voelde zich blijkbaar slecht en zijn rikketik deed niet normaal. Hopelijk verbetert het de volgende dagen. Hopelijk heeft het met de warmte te maken en gaat de temperatuur wat zakken de volgende dagen. Amai…

Allee tot morgen, sloppel…

Bartman.