
Foto:Geert Meirlaen.
Rit 4: Tijdrit Hasselt
Voor de tijdrit van 16,5km was ik wel gemotiveerd. Dat ben ik altijd voor een tijdrit want ik doe dat gewoon heel graag. Er is echter één probleem, ik kan het gewoon niet. Het was een hele lastige rit, met veel wind in het begin en geen enkele vlakke weg. Het ging steeds op en neer. Na dik 23 minuten alles geven was er voor mij een plaats bij de laatste 20 weggelegd.
Nogmaals het bewijs dat ik dat tijdrijden echt niet kan. Dus dan maar op naar de ardennenrit.
Rit 5: Herstal – Herstal
Na een nachtje in Hasselt was het vertrek vandaag in Herstal. Ik had heel slecht geslapen en ging dan ook met een klein hartje van start. Het was ook slecht weer, heel veel wind en nog slechter… regen!
De eerste beklimming was al na 5 km, daar loste ik, maar er waren al een kleine 30 renners mij voor en bij het boven komen was het een vol uur achtervolgen eer we terug bij het peloton waren. Eens erbij werden de benen ietsiepietsie beter. Al was het aanklampen op elke berg. Het bleef heel hard regenen en nog harder waaien.
Bij het binnenkomen van de plaatstelijke ronde werd ik gelost op de klim die we na 5 km al gedaan hadden. Ik kwam tussen de auto’s en zag het niet meer zitten om nog verder te doen. En gaf ik bij het overschrijden van de finish op 20km van het einde er de brui aan. Niet echt content, ik had kou en de benen vielen tegen.
Ik zal nooit een ronderenner worden. Nooit worden mijn benen beter in een ronde… jammer…
Op naar de volgende… Normaal is dat de mountainbike volgende zondag in Verviers, maar Ridley is al 2 maanden bezig om me een fiets te leveren, hopelijk heb ik hem op tijd dat ik er nog mee kan rijden.
Hopelijk tot dan! Grtz Bartman
Eindconclusie Ronde van België: Ik zal nooit een ronderenner worden…






