De voorlopige winterprogramma’s van Bart en Geert staan nu op de pagina ” Programma “.

Vrijdag 3 september,

Al direct goed en slecht nieuws deze morgen. Slecht nieuws is dat de verkoudheid die ik had, en niet zo erg was, fel is komen opzetten. Met veel hoesten en slijmen als resultaat. Het goede nieuws was dat de rit was ingekort van 200 km naar 107 km. Wegens teveel sneeuw en storm in de bergen. Maar ook dat was niet gemakkelijk door de felle regen in het begin van de koers. De strakke wind deed zijn duit eveneens in het zakje. Ook het heuvelend parkoers was lastiger als de vorige dagen.

In het peloton was het niet zo moeilijk volgen maar Stiby reed vandaag niet echt aandachtig en liet verschillende keren een groepje wegrijden waardoor we soms hard moesten werken om terug te komen. Ook in de laatste 10 km reed er eentje weg, ik en Rob moesten alles uit de kast halen om de kloof te dichten. Zelf gaf ik alles tot 3km van de finish om dan uit te bollen…

De ploegmaten konden het deze keer niet afmaken, jammer maar dat is koers. Ik ben maar van één ding bang deze moment, dat mijn ziekte nog meer komt doorzetten. Na de koers had ik toch vrij veel last.

Morgen starten of niet, uitrijden of niet… We zullen zien wat de nacht ons brengt.

Tot morgen…
Grtz. Bartman.

Donderdag 2 september,

Het weer was al iets beter, het druppelde wel wat aan de start maar na enkele kilometers was het de zon die de overhand nam.

In het begin van de rit ging het rustig. Er reed één renner al snel elf minuten weg. Stiby werd effe zenuwachtig en vroeg om stilaan op kop te rijden. Dus deed ik m’n job… Enkel tijdens de tussensprinten ging het wat sneller en daar nam Stiby enkele sec. Dus dat was goed!

Vele kilometers heb ik weer op de kop gereden. Het goede gevoel is er nog dus da’s ok! Hopelijk blijven de goeie benen. Op de twee plaatselijke ronden was het ook even paniek. Er was elf man weg en niemand was mee van ons. Ik en Rob hebben de situatie gelukkig recht kunnen zetten.

Vandaag zijn we wel Dlaskie kwijtgespeeld. Zijn knie deed veel pijn na zijn valpartij van gisteren. In de massasprint deed Stiby zijn werk. Hij werd derde en nam zo de gele trui terug. Tot nu toe rendeert de ronde nog heel goed. Hopelijk blijft het zo.

Ik recupereer goed en kan goed mijn steentje bijbrengen aan de ploeg. Morgen staat de lastigste rit op het programma: 197km met drie lastige beklimmingen. Ik hou jullie op de hoogte.

Grtz. Bartman.

Woensdag 1 september,

Stiby in ‘t geel vandaag. Dat werd werken. Er was heel veel wind en veel regen weer. We hielden ons rustig tot de eerste klim, vanop de top was het nog 100 km. We reden met de ploeg een perfecte race om het geel in onze rangen te houden. Nooit heb ik zoveel op kop gereden als vandaag, amai. Het was afzien maar ik moet trainen en beter worden voor binnen veertien dagen!

In de sprint liep het een beetje mis. Tom en Dlaskie konden de sprint aantrekken voor Stiby maar jammer genoeg ging Dlaskie voor zichzelf. Stiby schoot uit zijn pedaal en eindigde vierde, zelf had ik heel hard gewerkt en eindigde nog 11de waar ik zeer tevreden mee was. Nu zijn de benen wel kapot, en morgen is het terug 180 km. Aiaiaiai… Hopelijk is het weer al iets beter.

Stiby verliest jammergenoeg ook zijn gele trui door bonificatieseconden. En dit met 8 honderste van een seconde! Jammer maar morgen is er weer een nieuwe dag!

Grtz
Bartman.

Ronde Van Slovakije.

 Dinsdag 31 augustus,

De dag begon vroeg, om zeven uur de vlucht in Brussel richting Wenen om dan nog twee uur in de camper te zitten tot het hotel in Nitra. We waren alleen heel moe en zijn dan nog in ons bedje gekropen. De proloog zou starten om 18 uur en dus om 16 uur wakker worden om in de koerskledij te vliegen.

Het was niet echt superleuk, het is een hele voorbereiding voor maar 1,3 km. Het regende pijpestelen en er stond veel wind. Daar kwam dan ook nog eens bij dat ik de enige was die Tacx-rollen bij zich had waardoor bijna niemand zich deftig kon opwarmen. En die opwarming was echt wel nodig. De eerste 500 meter waren vlak en dan was het de overige 800 meter klimmen op kasseien tot aan de finish. Voer voor crossers dus want de bochten lagen glad.

We gaven allemaal het beste van onszelf. Na de aankomst van de laatste bleek dan ook dat deze proloog iets voor crossers was. Met zijn zessen bij de elf eerste. Stybar wint, tom tweede, robert 4de, dlask 8ste, rob 10de en ik elfde.. En dat allemaal op honderdste van seconden enkel stibi was 2 sec voor. Het gaat dus werken worden in de eerste rit, met het weer maar ook met de koers, met maar 95 vertrekkers is het niet gemakkelijk koersen!

Hopelijk morgen nog de leiderstrui. Ik laat het jullie zeker nog weten.

Grtz
Bartman.

>> Programma september.
05|09 Kessel fort.
19|09 Erpe-Mere.
23|09 Las Vegas (meer info: www.crossvegas.com)
25|09 Stabroek.

22 augustus:

Hela iedereen,

het is weer een weekje geleden dat ik nog iets heb laten horen. Het is hier dan ook druk geweest, hihihi… Trainen en slapen. Veel slapen.Het zal wennen zijn als ik weer thuiskom want aan de telefoon hoor ik ons Lily dikwijls achter papa vragen. Het is nu echt aftellen naar dinsdag toe. Een stage is ideaal, maar zo drie weken is toch wel lang.

We hebben mooie trainingen achter de rug, ondertussen is het weer ook beter geworden. Het is slecht geweest maar we hebben alle trainingen kunnen doen. Eénmaal ben ik helemaal bevrozen terug gekomen van een wegtraining en daar ben ik een hele dag slecht van geweest. Verder hebben we ook in groep een bergwandeling gemaakt, naar Diavolezza (3000meter). Het is hier echt goed vertoeven. Herman, de patron van het hotel, doet dan ook echt alles voor ons en meer dan waarschijnlijk zullen we hier volgend jaar terug naartoe komen!

De meest rustige trainingen doe ik met Geert. Jaja, ook hij is hier om te trainen, ook een beetje zijn laatste verlof voor het seizoen. De laatste dagen zijn nu in gegaan, we gaan nog goed trainen maar niet te hard. Want eens we thuis zijn vertrekken we snel weer naar Slovakije om de laatste hand te leggen naar het seizoen toe. Een rittenkoers van acht dagen. Maar daarover ik hou jullie zeker op de hoogte!

Als ik op de terugweg ben laat ik het jullie ook wel weten, dan zit Zwitserland erop. Dan op naar het vrouwke en ons Lilyke.

Bye bye.

>> Sankt Moritz:

Zaterdag de 14de augustus ben ik samen met mijn vriendin aangekomen in Sankt-Moritz. We kregen meteen regen en koude op ons dak maar dat deerde niet. Ik heb er meteen mijn eerste loop en fietstraining afgewerkt in de regen.

De tweede dag opnieuw in de regen en het was heel koud en nat. Maar de moraal betert en betert met de dag.

Ik train opnieuw in mijn mooie trui en dat geeft blijkbaar vleugels. Want zoals velen weten heb ik de voorbije 2 maanden hard gesukkeld met overtraining en mentale problemen ook nog eens. Maar nu ben ik echt veel beter en het gaat steeds beter en beter elke dag. De eerste crossen zullen waarschijnlijk wat vroeg komen maar ik ga sowieso proberen om mij het beste te doen geven.

Nu is het de voorbije 2 dagen al veel beter weer en ze praten nog warmer voor de komende dagen. Dus hopelijk kan ik nog goed trainen en kan ik er een lap op geven op 5 september in Kessel waar ik ook uit kom voor een gloednieuw team wat dan pas word bekend gemaakt. Ook voor mij volledig nieuw maar vuurwerk gegarandeerd.

Tot de volgende,
Greetz.

13 augustus.

Het is alweer enkele dagen geleden dat ik van me heb laten horen. Maar geen nieuws is goed nieuws he.

Ik heb me hier al goed geamuseerd op de fiets. Al veel en goed getraind. Dinsdag was een leuke dag. Ik werd 32 en het was leuk dat iedereen er aan gedacht had hier. Ook vanuit het thuisfront kreeg ik vele berichtjes. Toch was het ook nog werkdag en heb ik toch mijn kilometers gemaakt zowel fietsend, lopend en skeelerend. Tijd voor een feestje was er niet want op woensdag stond een lange stevige training gepland. Ik had dik 5 uur met beklimmingen als Julier, Albulla en Bernina. Ook vandaag was het de eerste dag dat het slecht weer werd. Op het einde van de training kregen we de eerste regen.

Gisteren, donderdag, stond er een relatieve rustdag op maar de vaste nuchtere ochtendjogging rond het meer stond wel op mijn programma. Ook ben ik, na een lekker ontbijt, samen met de ploeg een uurke gaan losrijden. Ondertussen was Noël Truyens aangekomen. Hij volgt de stage en neemt van iedereen enkele interviewkes af om ze dan op de ploegwebsite te plaatsen. Verder was het een redelijk triestige dag. Veel wolken en dreigende regen en vooral de temperatuur die heel wat lager lag.

Vandaag was het weer net hetzelfde weer. Toch was er voor mij een stevige training gepland. Dik anderhalf uur met de powercranks en daarna wat op de rollen losrijden. Dit voor mij nieuwe, maar zeer goede trainingssysteem, is wennen maar toch zwaar. In de namiddag stond er een stevige krachttraining op de rollen gepland. 2 uur serieus zweten. Amai, ‘t was zwaar maar ik was achteraf erg content. Het eten achteraf smaakte nog beter, want ik ging met reuzehonger eten…

Daarna was het ongeplande handtekensessie. Vanuit de ploeg hadden ze posters in de hal gelegd, iedereen nam er maar niemand durfde. Tot er ene kwam vragen, dan volgde er nog twee en dan ineens het halve hotel. Iedereen wou een handtekening of een foto. Iedereen van onze ploeg wist ineens wat te doen. Het was leuk, vooral de kleine mannen maar ook papa’s, mama’s en grootouders waren content. Zij content dus wij ook, en ik denk wel dat de meesten bij ons dat graag doen. Het is immers een blijk van appreciatie.

Het was al rap negen uur gepasseerd dus tijd om stilaan het beddeke in te kruipen. Want het zal weer snel 5 voor zeven zijn morgenvroeg.

Sloppel en tot de volgende.
Grtz,
Bartman

Zo ,de laatste voorbereidingstage richting nieuwe seizoen is gestart.

Bart is op 7 augustus aangekomen in Sankt-Moritz waar hij eerst nog een dag of 2 zonder de ploeg traint  om dan verder te trainen met de ploeg.

Dagelijkse verslagjes kun je hier volgen.

8 augustus

‘t Was terug vroeg op, om zeven uur was ik al aan het joggen. Zo zalig, ’s morgens langs het meer. Spijtig genoeg had ik het afgelopen nacht wat in mijn keel gekregen en die kriebelde enorm bij deze kille ochtend.

Na een stevig ontbijt ben ik samen met Klaas Vantornout op training vertrokken. Een kleine vier uurkes tegen een rustig tempo. Het weer was mooi, het zonnetje scheen heerlijk. Maar in de namdiddag trok alles dicht en goot het water en kwamen de bliksemschichten in volle vaart uit de hemel naar beneden. Tegen de avond was het gelukkig weer beter.

Na een rustige namiddag waarin ik veel geslapen heb was het weer snel eten. Ook ondertussen de rollen maar klaargezet voor de volgende dagen want ze spreken van slecht weer hier. Afwachten en toch proberen hard te trainen!

Na nog wat op internet gesurfd te hebben en alles doorgestuurd te hebben naar Peter en Powertec ben ik in bedje gekropen. Het zal morgen weer vroeg dag zijn.

Grtz,
Bartman

9 augustus

Het was weer vroeg dag vandaag maar na wat joggen en een stevig ontbijt kon ik weer aan de slag.

Vandaag was het een relatief rustige dag. In de voormiddag een niet al te zware krachttraining op de weg en in de namiddag een ontspannen crosstraining. Tussenin? Veel rusten. En in de namiddag arriveerden men ploegmaten.

Vandaag was het nog een prachtige dag maar we gaan een slechte periode tegemoet. Vanaf morgen spreken ze hier van heel slecht weer. Geen probleem… De rollen staan klaar, de moraal is ok. Nu alleen nog heel hard trainen. En dat morgen terug voor de eerste keer in groep.

Grtz,
Bartman